Hiç Değişmeyen Bir Tatil Klasiği

   Uzun zamandır beklediğim tatil sonunda geldi. Gelmesine geldi ama (her yıl olduğu gibi) istediğim gibi değil. Vay arkadaş bu kadar talihsizliğe nasıl bir isim konur ben bilmem...
   Şimdi İzmir'de günümü gün ediyor coşuyor kopuyor çeşitli manyakılıkların altına imzamı atıyor olabilirdim... Tamam gerçekçi olalım bişe yapmayacaktım ama en azından arkdaşlarla takılırdım şimdi bilmem kaçıncı kez İstanbul'da eve hapsoluyorum. Hani bi de böyle bi şehire geldin gezsene derler adama ama imkanlar kısıtlı (insanın nazi gibi annesi olmasın)
   Dün istanbul'a ayak bastım (ne yazık ki araba yolculuğuyla)  Daha geldiğimin ilk dakkasında "Ece  şunu topla! Ece şunu şeet bunu şaap"(hepsi emir kipiyle) lan destur bi sakin yahu hemen uçuyosunuz bee...
   Bugün isteğim dışında uyandırıldım (TATİL GÜNÜNDE-en nefret ettiğim şeylerden ilk 10'a girer hani-) "Ece pide yemeye gidiyoruz bıdı bıdı..." eyi taam buna sevindiydim. Neden ? masa toplamayacam yaa o bana yeter. Abicim insanı acele ettire ettire yok efenim bi saattir bekliyolarmış benle abimi bıdı bıdı. Ses etmedim hadi neyse... Gittik yedik. "Nereye burdan??" diye sorma cesaretini gösterdim "EVE!!" ay ne eğlenceli sanki bişey yaptıkta yoruldukta eve gidiyormuşuz havasında toparlandık heç eve gidesim gelmedi....
   Kapıdayken babam oto pazarına (sene 2010 ama hala otopazarlarına gidiyoruz evet) gidecem zart zurt deyince bende sıkılacağımı bile bile aşka gelip bende geliyorum diye yırttım kendimi. Zorda olsa kendimi zorla götürttüm...
   İstanbul güzel şehir ama herşey dip dibe arkadaş. Araba pazarındayız (evet kızlarda gider ama sadece sıkıntıdan). "Neden kurban bayramında ha?!" dibimizde bir de hayvan pazarı (Aman tanrm hayallerim gerçek oldu asrın icadı oto ve hayvan pazarının birleştirilmesi). Ne biçim bir yer yahuu sırf çevredeki koku yüzünden araba fiyatları yarıya inmeli... Tanrım nasıl anlatsam bu abimin odasında durmaktan bile daha zor (kendisi birkaç yılda bir ıslak mendille temizlenir sadece...)
   Başka bir otopazarına doğru yol alıyoruz. Bulmak için hemen hemen yol üzerindeki bütün benzincilere yol soruyoruz. 3 kafayız ama hiç birimiz karşıda konuşanı dinlemeyip saniyesinde yolu unutuyoruz bende her yol sorduklarında ehi ehi diye gülüyorum (arabayı kullanan ben değilim ya) Azmedip buluyoruz pazarı o da ne ? Sanırım bu da bi satış tekniği "can't touch this" şarkısı eşliğinde arabalara bakmak :D insan gaza geliyor yahuu
   Veee sonunda aradığmız helal süt emmiş arabayı buluyoruz  (yani aslında benim istediğim arabayı -arabadanda bi anlarım bi anlarım...-) 7 tane koltuğunu görünce içim ısındı elimde olsa evlat edinicem müstakbel(umarım) cipimizi. Daha sonra babam hangi arabaya baksa "baba sen neler yapıyosun biz arabayı bulduk bakma öle etrafa bir daha görmiyim bak sinirleniyorum" deyip kendi kendime gelin güvey oldum işte.
  Bu şekilde giderken gözüme takılan birkaç şey
-Kesinlikle oto pazarında şu tepkiyi verme " aa bak araba!!" (kendimden utandım)
-Tabela asıp yanına bi adam koyan otoparklara yaklaşma bile (neden derseniz tabelada pazar günleri 20 tl, adamın elindeki tabeladaysa 5 tl yazıyo -canlı billboard-)  hadi canım İstanbul'dayız illa park yeri bulunur pehh...
-son olarak İstanbul'daki kedilerden uzak dur...
Şimdi arkadaşım buranın kedileride pek rahat! Neredeyse ezilecek ama istifini bozmadan sallana silkene yürüyo arabanın önünden mecburen bizde yavaşlıyoruz. Utanmasa bize otostop çekicek bee...